Nieuws

20 november 2017

Maandbericht november

Elke school belooft leerlingen en ouders dat er goed onderwijs wordt gegeven. En elke school is blij als de Inspectie na afloop van een bezoek zegt dat de kwaliteit van het onderwijs op school goed is.

Opmerkelijk is dat het gesprek over wat dan precies goed onderwijs is, zelden wordt gevoerd. 


Maandbericht november
Binnen SCPO Lelystad hebben we dit gesprek juist wél gevoerd. Tijdens een studiedag voor schoolleiders en intern begeleiders op 16 november jl. hebben we, onder deskundige leiding van Luc Greven, nagedacht over wat ‘bijzonder’ goed onderwijs inhoudt. We hebben gesproken over de ‘roestige ankers’ van het huidige onderwijs en over de onderwijskundige en organisatorische heipalen voor het onderwijs van de toekomst.

 

We hebben geconstateerd dat het onderwijs gebaat is bij een krachtige leeromgeving, waarin we de verschillen tussen leerlingen als uitgangspunt hanteren. Een heldere en vitale visie op onderwijs is essentieel om het onbewuste gevoel van wat we verstaan onder goed onderwijs concreet te maken. Daarbij gaat het in ieder geval om goede leerresultaten. Die zijn natuurlijk belangrijk; daarnaast hebben we de overtuiging dat er zaken worden gemist als je daar alleen naar kijkt. In toenemende mate groeit de erkenning dat het in het onderwijs ook, en misschien wel eerst, om persoonsvorming en het bevorderen van samenleven gaat.

 

Wanneer we de verschillen tussen leerlingen als uitgangspunt nemen, komt de opdracht met betrekking tot passend onderwijs beter in beeld. Graag willen we zoveel mogelijk kinderen in een thuisnabije setting zo regulier mogelijk onderwijs aanbieden, waarbij ieder kind recht heeft op een ongelijke behandeling. Ik zie hiervan al enige mooie voorbeelden binnen de scholen van SCPO Lelystad. Ik sta hier ook volledig achter. Maar ik heb ook oog voor de draagkracht van de leerkracht en het probleemoplossend vermogen van het onderwijs op basis van de huidige organisatie en bekostiging.

 

Zo was ik 10 november jl. bij een inspiratiesessie rondom de Duitse film ‘Ich. Du. Inklusion. Wenn Anspruch auf Wirklichkeit trifft.’ De Duitse regisseur Thomas Binn volgde gedurende 2,5 jaar een klas met 22 leerlingen, van wie ongeveer een derde extra ondersteuning nodig had. “Het ontbreekt aan personeel, ruimte, materiaal, aan tijd, aan van alles”, zegt filmmaker Thomas Binn over het passend onderwijs, daar Inklusion geheten. Doordat de school het niet voor elkaar krijgt om genoeg begeleiding te geven, haken ze uiteindelijk bijna allemaal af. Dat kan de bedoeling niet zijn. Wanneer we immers een inclusieve arbeidsmarkt nastreven, moeten we beginnen bij meer inclusief onderwijs.

 

In mijn optiek is een betere samenwerking tussen onderwijs en het sociaal domein wenselijk. Ook is een fatsoenlijke bekostiging van het onderwijs noodzakelijk. Wie denkt dat goed onderwijs duur is, weet niet wat slecht onderwijs de samenleving aan schade berokkent. In die zin gaan de kosten voor de baat uit!

 

Willem de Jager                                                                                       november 2017

College van Bestuur SCPO Lelystad